wstęp
więcej

Neolit

 
Młodsza epoka kamienia – ok. 5300-2300 p.n.e. Początek neolitu na terenie Nowej Huty związany jest z kolonizacją terenu przez pierwsze grupy rolników przybywające na nasz teren z dorzecza środkowego Dunaju (obszar Słowacji, Węgier i Moraw).

W rozwoju dziejowym wprowadzenie uprawy roli i hodowli zwierząt miało znaczenie przełomowe i diametralnie zmieniło styl życia ludzi. Umiejętność uprawy roślin (głównie zbóż) umożliwiało równomierne korzystanie z pokarmu przez cały rok, a hodowla zapewniała stałą obecność pokarmów mlecznych i mięsnych. Ludność ta, ze względu na charakterystyczny sposób zdobienia naczyń, jest określana jako kultura ceramiki wstęgowej rytej. Rolnictwo i hodowla przyczyniały się do ustabilizowanego trybu życia i do powstania pierwszych stałych osiedli o charakterze wiejskim w dzisiejszych:Mogile, Branicach, Wyciążu i Cle. W kolejnych fazach neolitu społeczności zamieszkujące obszar Nowej Huty w dalszym ciągu utrzymywały kontakty z pokrewnymi ugrupowaniami zakarpackimi z dorzecza Dunaju (krąg kultur lendzielsko-polgarskich i kultura ceramiki promienistej). Świadectwem tych kontaktów są m.in. importy obsydianu z pogranicza słowacko-węgierskiego. Efektem rozwoju miejscowych populacji są świadectwa wyspecjalizowanej działalności pozarolniczej (eksploatacja soli w rejonie Wieliczki, wydobywanie krzemienia w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej). O bogactwie mieszkańców ówczesnej Nowej Huty świadczy pojawienie się na cmentarzysku w Wyciążu pierwszych narzędzi i ozdób z miedzi. Końcową fazę neolitu (III tysiąclecie p.n.e.) wyznaczają groby społeczeństw pasterskich kultury ceramiki sznurowej. W neolicie duże znaczenie uzyskały topory kamienne i siekiery z krzemienia.



 
 
AA
 
 
Kontakt